Conjugaison du verbe

לֶאֱסֹר le'esor

emprisonner, arrêter, interdire (על)

Présent הוֹוֶה

m. sing. אוֹסֵר oser

f. sing. אוֹסֶרֶת oseret

m. plur. אוֹסְרִים osrim

f. plur. אוֹסְרוֹת osrot

je · אֲנִי אָסַרְתִּי asarti

tu (f.) · אַתְּ אָסַרְתְּ asart

tu (m.) · אַתָּה אָסַרְתָּ asarta

elle · הִיא אָסְרָה asra

il · הוּא אָסַר asar

nous · אֲנַחְנוּ אָסַרְנוּ asarnu

vous (f.) · אַתֶּן אֲסַרְתֶּן asarten

vous (m.) · אַתֶּם אֲסַרְתֶּם asartem

elles · הֵן אָסְרוּ asru

ils · הֵם אָסְרוּ asru

je · אֲנִי אֶאֱסֹר e'esor

tu (f.) · אַתְּ תַּאַסְרִי ta'asri

tu (m.) · אַתָּה תֶּאֱסֹר te'esor

elle · הִיא תֶּאֱסֹר te'esor

il · הוּא יֶאֱסֹר ye'esor

nous · אֲנַחְנוּ נֶאֱסֹר ne'esor

vous (f.) · אַתֶּן תַּאַסְרוּ ta'asru

vous (m.) · אַתֶּם תַּאַסְרוּ ta'asru

elles · הֵן יַאַסְרוּ ya'asru

ils · הֵם יַאַסְרוּ ya'asru

tu (f.) · אַתְּ אִסְרִי isri

tu (m.) · אַתָּה אֱסֹר esor

vous · אַתֶּם / אַתֶּן אִסְרוּ isru

Conjuguer un autre verbe