Conjugaison du verbe

לְהֵאָסֵר lehe'aser

être arrêté, être lié, être interdit (על)

Nif’al · נִפְעַל Racine אסר

Présent הוֹוֶה

m. sing. נֶאֱסָר ne'esar
f. sing. נֶאֱסֶרֶת ne'eseret
m. plur. נֶאֱסָרִים ne'esarim
f. plur. נֶאֱסָרוֹת ne'esarot

Passé עָבָר

je · אֲנִי נֶאֱסַרְתִּי ne'esarti
tu (f.) · אַתְּ נֶאֱסַרְתְּ ne'esart
tu (m.) · אַתָּה נֶאֱסַרְתָּ ne'esarta
elle · הִיא נֶאֶסְרָה ne'esra
il · הוּא נֶאֱסַר ne'esar
nous · אֲנַחְנוּ נֶאֱסַרְנוּ ne'esarnu
vous (f.) · אַתֶּן נֶאֱסַרְתֶּן ne'esarten
vous (m.) · אַתֶּם נֶאֱסַרְתֶּם ne'esartem
elles · הֵן נֶאֶסְרוּ ne'esru
ils · הֵם נֶאֶסְרוּ ne'esru

Futur עָתִיד

je · אֲנִי אֵאָסֵר e'aser
tu (f.) · אַתְּ תֵּאָסְרִי te'asri
tu (m.) · אַתָּה תֵּאָסֵר te'aser
elle · הִיא תֵּאָסֵר te'aser
il · הוּא יֵאָסֵר ye'aser
nous · אֲנַחְנוּ נֵאָסֵר ne'aser
vous (f.) · אַתֶּן תֵּאָסְרוּ te'asru
vous (m.) · אַתֶּם תֵּאָסְרוּ te'asru
elles · הֵן יֵאָסְרוּ ye'asru
ils · הֵם יֵאָסְרוּ ye'asru

Impératif צִוּוּי

tu (f.) · אַתְּ הֵאָסְרִי he'asri
tu (m.) · אַתָּה הֵאָסֵר he'aser
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הֵאָסְרוּ he'asru

Même racine אסר

Conjuguer un autre verbe