Conjugaison du verbe

לִזְקֹר lizkor

enfoncer, pousser

Présent הוֹוֶה

m. sing. זוֹקֵר zoker

f. sing. זוֹקֶרֶת zokeret

m. plur. זוֹקְרִים zokrim

f. plur. זוֹקְרוֹת zokrot

je · אֲנִי זָקַרְתִּי zakarti

tu (f.) · אַתְּ זָקַרְתְּ zakart

tu (m.) · אַתָּה זָקַרְתָּ zakarta

elle · הִיא זָקְרָה zakra

il · הוּא זָקַר zakar

nous · אֲנַחְנוּ זָקַרְנוּ zakarnu

vous (f.) · אַתֶּן זְקַרְתֶּן zekarten

vous (m.) · אַתֶּם זְקַרְתֶּם zekartem

elles · הֵן זָקְרוּ zakru

ils · הֵם זָקְרוּ zakru

je · אֲנִי אֶזְקֹר ezkor

tu (f.) · אַתְּ תִּזְקְרִי tizkeri

tu (m.) · אַתָּה תִּזְקֹר tizkor

elle · הִיא תִּזְקֹר tizkor

il · הוּא יִזְקֹר yizkor

nous · אֲנַחְנוּ נִזְקֹר nizkor

vous (f.) · אַתֶּן תִּזְקְרוּ tizkeru

vous (m.) · אַתֶּם תִּזְקְרוּ tizkeru

elles · הֵן יִזְקְרוּ yizkeru

ils · הֵם יִזְקְרוּ yizkeru

tu (f.) · אַתְּ זִקְרִי zikri

tu (m.) · אַתָּה זְקֹר zekor

vous · אַתֶּם / אַתֶּן זִקְרוּ zikru

Conjuguer un autre verbe