Conjugaison du verbe

לְהִתְקַלְקֵל lehitkalkel

s'abîmer, s'effondrer, tomber en panne, s’altérer

Présent הוֹוֶה

m. sing. מִתְקַלְקֵל mitkalkel

f. sing. מִתְקַלְקֶלֶת mitkalkelet

m. plur. מִתְקַלְקְלִים mitkalkelim

f. plur. מִתְקַלְקְלוֹת mitkalkelot

je · אֲנִי הִתְקַלְקַלְתִּי hitkalkalti

tu (f.) · אַתְּ הִתְקַלְקַלְתְּ hitkalkalt

tu (m.) · אַתָּה הִתְקַלְקַלְתָּ hitkalkalta

elle · הִיא הִתְקַלְקְלָה hitkalkela

il · הוּא הִתְקַלְקֵל hitkalkel

nous · אֲנַחְנוּ הִתְקַלְקַלְנוּ hitkalkalnu

vous (f.) · אַתֶּן הִתְקַלְקַלְתֶּן hitkalkalten

vous (m.) · אַתֶּם הִתְקַלְקַלְתֶּם hitkalkaltem

elles · הֵן הִתְקַלְקְלוּ hitkalkelu

ils · הֵם הִתְקַלְקְלוּ hitkalkelu

je · אֲנִי אֶתְקַלְקֵל etkalkel

tu (f.) · אַתְּ תִּתְקַלְקְלִי titkalkeli

tu (m.) · אַתָּה תִּתְקַלְקֵל titkalkel

elle · הִיא תִּתְקַלְקֵל titkalkel

il · הוּא יִתְקַלְקֵל yitkalkel

nous · אֲנַחְנוּ נִתְקַלְקֵל nitkalkel

vous (f.) · אַתֶּן תִּתְקַלְקְלוּ titkalkelu

vous (m.) · אַתֶּם תִּתְקַלְקְלוּ titkalkelu

elles · הֵן יִתְקַלְקְלוּ yitkalkelu

ils · הֵם יִתְקַלְקְלוּ yitkalkelu

tu (f.) · אַתְּ הִתְקַלְקְלִי hitkalkeli

tu (m.) · אַתָּה הִתְקַלְקֵל hitkalkel

vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִתְקַלְקְלוּ hitkalkelu

Conjuguer un autre verbe