Conjugaison du verbe
לְהִתְאַוְרֵר lehit'avrer
s'aérer, prendre l'air
Hitpa’el · הִתְפַּעֵל Racine אורר
Présent הוֹוֶה
m. sing. מִתְאַוְרֵר mit'avrer
f. sing. מִתְאַוְרֶרֶת mit'avreret
m. plur. מִתְאַוְרְרִים mit'avrerim
f. plur. מִתְאַוְרְרוֹת mit'avrerot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הִתְאַוְרַרְתִּי hit'avrarti
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַוְרַרְתְּ hit'avrart
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַוְרַרְתָּ hit'avrarta
elle · הִיא הִתְאַוְרְרָה hit'avrera
il · הוּא הִתְאַוְרֵר hit'avrer
nous · אֲנַחְנוּ הִתְאַוְרַרְנוּ hit'avrarnu
vous (f.) · אַתֶּן הִתְאַוְרַרְתֶּן hit'avrarten
vous (m.) · אַתֶּם הִתְאַוְרַרְתֶּם hit'avrartem
elles · הֵן הִתְאַוְרְרוּ hit'avreru
ils · הֵם הִתְאַוְרְרוּ hit'avreru
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶתְאַוְרֵר et'avrer
tu (f.) · אַתְּ תִּתְאַוְרְרִי tit'avreri
tu (m.) · אַתָּה תִּתְאַוְרֵר tit'avrer
elle · הִיא תִּתְאַוְרֵר tit'avrer
il · הוּא יִתְאַוְרֵר yit'avrer
nous · אֲנַחְנוּ נִתְאַוְרֵר nit'avrer
vous (f.) · אַתֶּן תִּתְאַוְרְרוּ tit'avreru
vous (m.) · אַתֶּם תִּתְאַוְרְרוּ tit'avreru
elles · הֵן יִתְאַוְרְרוּ yit'avreru
ils · הֵם יִתְאַוְרְרוּ yit'avreru
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַוְרְרִי hit'avreri
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַוְרֵר hit'avrer
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִתְאַוְרְרוּ hit'avreru
Même racine אורר
Conjuguer un autre verbe