Conjugaison du verbe

לְאַוְרֵר le'avrer

aérer

Présent הוֹוֶה

m. sing. מְאַוְרֵר me'avrer

f. sing. מְאַוְרֶרֶת me'avreret

m. plur. מְאַוְרְרִים me'avrerim

f. plur. מְאַוְרְרוֹת me'avrerot

je · אֲנִי אִוְרַרְתִּי ivrarti

tu (f.) · אַתְּ אִוְרַרְתְּ ivrart

tu (m.) · אַתָּה אִוְרַרְתָּ ivrarta

elle · הִיא אִוְרְרָה ivrera

il · הוּא אִוְרֵר ivrer

nous · אֲנַחְנוּ אִוְרַרְנוּ ivrarnu

vous (f.) · אַתֶּן אִוְרַרְתֶּן ivrarten

vous (m.) · אַתֶּם אִוְרַרְתֶּם ivrartem

elles · הֵן אִוְרְרוּ ivreru

ils · הֵם אִוְרְרוּ ivreru

je · אֲנִי אֲאַוְרֵר a'avrer

tu (f.) · אַתְּ תְּאַוְרְרִי te'avreri

tu (m.) · אַתָּה תְּאַוְרֵר te'avrer

elle · הִיא תְּאַוְרֵר te'avrer

il · הוּא יְאַוְרֵר ye'avrer

nous · אֲנַחְנוּ נְאַוְרֵר ne'avrer

vous (f.) · אַתֶּן תְּאַוְרְרוּ te'avreru

vous (m.) · אַתֶּם תְּאַוְרְרוּ te'avreru

elles · הֵן יְאַוְרְרוּ ye'avreru

ils · הֵם יְאַוְרְרוּ ye'avreru

tu (f.) · אַתְּ אַוְרְרִי avreri

tu (m.) · אַתָּה אַוְרֵר avrer

vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַוְרְרוּ avreru

Conjuguer un autre verbe