Conjugaison du verbe
לְאַסֵּף le'asef
ramasser, réunir
Pi’el · פִּעֵל Racine אסף
Présent הוֹוֶה
m. sing. מְאַסֵּף me'asef
f. sing. מְאַסֶּפֶת me'asefet
m. plur. מְאַסְּפִים me'asefim
f. plur. מְאַסְּפוֹת me'asefot
Passé עָבָר
je · אֲנִי אִסַּפְתִּי isafti
tu (f.) · אַתְּ אִסַּפְתְּ isaft
tu (m.) · אַתָּה אִסַּפְתָּ isafta
elle · הִיא אִסְּפָה isefa
il · הוּא אִסֵּף isef
nous · אֲנַחְנוּ אִסַּפְנוּ isafnu
vous (f.) · אַתֶּן אִסַּפְתֶּן isaften
vous (m.) · אַתֶּם אִסַּפְתֶּם isaftem
elles · הֵן אִסְּפוּ isefu
ils · הֵם אִסְּפוּ isefu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֲאַסֵּף a'asef
tu (f.) · אַתְּ תְּאַסְּפִי te'asefi
tu (m.) · אַתָּה תְּאַסֵּף te'asef
elle · הִיא תְּאַסֵּף te'asef
il · הוּא יְאַסֵּף ye'asef
nous · אֲנַחְנוּ נְאַסֵּף ne'asef
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַסְּפוּ te'asefu
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַסְּפוּ te'asefu
elles · הֵן יְאַסְּפוּ ye'asefu
ils · הֵם יְאַסְּפוּ ye'asefu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ אַסְּפִי asefi
tu (m.) · אַתָּה אַסֵּף asef
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַסְּפוּ asefu
Même racine אסף
Conjuguer un autre verbe