Conjugaison du verbe
לְאַמֵּן le'amen
habituer, exercer, entraîner
Pi’el · פִּעֵל Racine אמן
Présent הוֹוֶה
m. sing. מְאַמֵּן me'amen
f. sing. מְאַמֶּנֶת me'amenet
m. plur. מְאַמְּנִים me'amenim
f. plur. מְאַמְּנוֹת me'amenot
Passé עָבָר
je · אֲנִי אִמַּנְתִּי imanti
tu (f.) · אַתְּ אִמַּנְתְּ imant
tu (m.) · אַתָּה אִמַּנְתָּ imanta
elle · הִיא אִמְּנָה imena
il · הוּא אִמֵּן imen
nous · אֲנַחְנוּ אִמַּנּוּ imanu
vous (f.) · אַתֶּן אִמַּנְתֶּן imanten
vous (m.) · אַתֶּם אִמַּנְתֶּם imantem
elles · הֵן אִמְּנוּ imenu
ils · הֵם אִמְּנוּ imenu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֲאַמֵּן a'amen
tu (f.) · אַתְּ תְּאַמְּנִי te'ameni
tu (m.) · אַתָּה תְּאַמֵּן te'amen
elle · הִיא תְּאַמֵּן te'amen
il · הוּא יְאַמֵּן ye'amen
nous · אֲנַחְנוּ נְאַמֵּן ne'amen
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַמְּנוּ te'amenu
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַמְּנוּ te'amenu
elles · הֵן יְאַמְּנוּ ye'amenu
ils · הֵם יְאַמְּנוּ ye'amenu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ אַמְּנִי ameni
tu (m.) · אַתָּה אַמֵּן amen
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַמְּנוּ amenu
Même racine אמן
Conjuguer un autre verbe