Conjugaison du verbe

לָסוּר lasur

s’écarter, visiter (מ)

Pa’al · פָּעַל Racine סור

Présent הוֹוֶה

m. sing. סָר sar
f. sing. סָרָה sara
m. plur. סָרִים sarim
f. plur. סָרוֹת sarot

Passé עָבָר

je · אֲנִי סַרְתִּי sarti
tu (f.) · אַתְּ סַרְתְּ sart
tu (m.) · אַתָּה סַרְתָּ sarta
elle · הִיא סָרָה sara
il · הוּא סָר sar
nous · אֲנַחְנוּ סַרְנוּ sarnu
vous (f.) · אַתֶּן סַרְתֶּן sarten
vous (m.) · אַתֶּם סַרְתֶּם sartem
elles · הֵן סָרוּ saru
ils · הֵם סָרוּ saru

Futur עָתִיד

je · אֲנִי אָסוּר asur
tu (f.) · אַתְּ תָּסוּרִי tasuri
tu (m.) · אַתָּה תָּסוּר tasur
elle · הִיא תָּסוּר tasur
il · הוּא יָסוּר yasur
nous · אֲנַחְנוּ נָסוּר nasur
vous (f.) · אַתֶּן תָּסוּרוּ tasuru
vous (m.) · אַתֶּם תָּסוּרוּ tasuru
elles · הֵן יָסוּרוּ yasuru
ils · הֵם יָסוּרוּ yasuru

Impératif צִוּוּי

tu (f.) · אַתְּ סוּרִי suri
tu (m.) · אַתָּה סוּר sur
vous · אַתֶּם / אַתֶּן סוּרוּ suru

Même racine סור

Conjuguer un autre verbe