Conjugaison du verbe
לָסוּר lasur
s’écarter, visiter (מ)
Pa’al · פָּעַל Racine סור
Présent הוֹוֶה
m. sing. סָר sar
f. sing. סָרָה sara
m. plur. סָרִים sarim
f. plur. סָרוֹת sarot
Passé עָבָר
je · אֲנִי סַרְתִּי sarti
tu (f.) · אַתְּ סַרְתְּ sart
tu (m.) · אַתָּה סַרְתָּ sarta
elle · הִיא סָרָה sara
il · הוּא סָר sar
nous · אֲנַחְנוּ סַרְנוּ sarnu
vous (f.) · אַתֶּן סַרְתֶּן sarten
vous (m.) · אַתֶּם סַרְתֶּם sartem
elles · הֵן סָרוּ saru
ils · הֵם סָרוּ saru
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אָסוּר asur
tu (f.) · אַתְּ תָּסוּרִי tasuri
tu (m.) · אַתָּה תָּסוּר tasur
elle · הִיא תָּסוּר tasur
il · הוּא יָסוּר yasur
nous · אֲנַחְנוּ נָסוּר nasur
vous (f.) · אַתֶּן תָּסוּרוּ tasuru
vous (m.) · אַתֶּם תָּסוּרוּ tasuru
elles · הֵן יָסוּרוּ yasuru
ils · הֵם יָסוּרוּ yasuru
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ סוּרִי suri
tu (m.) · אַתָּה סוּר sur
vous · אַתֶּם / אַתֶּן סוּרוּ suru
Même racine סור
Conjuguer un autre verbe