Conjugaison du verbe
לַעֲרֹר la'aror
faire appel de, contester, objecter, contester (על)
Pa’al · פָּעַל Racine ערר
Présent הוֹוֶה
m. sing. עוֹרֵר orer
f. sing. עוֹרֶרֶת oreret
m. plur. עוֹרְרִים orerim
f. plur. עוֹרְרוֹת orerot
Passé עָבָר
je · אֲנִי עָרַרְתִּי ararti
tu (f.) · אַתְּ עָרַרְתְּ arart
tu (m.) · אַתָּה עָרַרְתָּ ararta
elle · הִיא עָרְרָה arera
il · הוּא עָרַר arar
nous · אֲנַחְנוּ עָרַרְנוּ ararnu
vous (f.) · אַתֶּן עֲרַרְתֶּן ararten
vous (m.) · אַתֶּם עֲרַרְתֶּם arartem
elles · הֵן עָרְרוּ areru
ils · הֵם עָרְרוּ areru
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶעֱרֹר e'eror
tu (f.) · אַתְּ תַּעַרְרִי ta'areri
tu (m.) · אַתָּה תַּעֲרֹר ta'aror
elle · הִיא תַּעֲרֹר ta'aror
il · הוּא יַעֲרֹר ya'aror
nous · אֲנַחְנוּ נַעֲרֹר na'aror
vous (f.) · אַתֶּן תַּעַרְרוּ ta'areru
vous (m.) · אַתֶּם תַּעַרְרוּ ta'areru
elles · הֵן יַעַרְרוּ ya'areru
ils · הֵם יַעַרְרוּ ya'areru
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ עִרְרִי ireri
tu (m.) · אַתָּה עֲרֹר aror
vous · אַתֶּם / אַתֶּן עִרְרוּ ireru
Même racine ערר
Conjuguer un autre verbe