Conjugaison du verbe
לְהִתְגּוֹרֵר lehitgorer
habiter, séjourner (ב)
Hitpa’el · הִתְפַּעֵל Racine גור
Présent הוֹוֶה
m. sing. מִתְגּוֹרֵר mitgorer
f. sing. מִתְגּוֹרֶרֶת mitgoreret
m. plur. מִתְגּוֹרְרִים mitgorerim
f. plur. מִתְגּוֹרְרוֹת mitgorerot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הִתְגּוֹרַרְתִּי hitgorarti
tu (f.) · אַתְּ הִתְגּוֹרַרְתְּ hitgorart
tu (m.) · אַתָּה הִתְגּוֹרַרְתָּ hitgorarta
elle · הִיא הִתְגּוֹרְרָה hitgorera
il · הוּא הִתְגּוֹרֵר hitgorer
nous · אֲנַחְנוּ הִתְגּוֹרַרְנוּ hitgorarnu
vous (f.) · אַתֶּן הִתְגּוֹרַרְתֶּן hitgorarten
vous (m.) · אַתֶּם הִתְגּוֹרַרְתֶּם hitgorartem
elles · הֵן הִתְגּוֹרְרוּ hitgoreru
ils · הֵם הִתְגּוֹרְרוּ hitgoreru
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶתְגּוֹרֵר etgorer
tu (f.) · אַתְּ תִּתְגּוֹרְרִי titgoreri
tu (m.) · אַתָּה תִּתְגּוֹרֵר titgorer
elle · הִיא תִּתְגּוֹרֵר titgorer
il · הוּא יִתְגּוֹרֵר yitgorer
nous · אֲנַחְנוּ נִתְגּוֹרֵר nitgorer
vous (f.) · אַתֶּן תִּתְגּוֹרְרוּ titgoreru
vous (m.) · אַתֶּם תִּתְגּוֹרְרוּ titgoreru
elles · הֵן יִתְגּוֹרְרוּ yitgoreru
ils · הֵם יִתְגּוֹרְרוּ yitgoreru
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הִתְגּוֹרְרִי hitgoreri
tu (m.) · אַתָּה הִתְגּוֹרֵר hitgorer
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִתְגּוֹרְרוּ hitgoreru
Même racine גור
Conjuguer un autre verbe