Conjugaison du verbe
לְהִתְאַבֵּן lehit'aben
se pétrifier, se fossiliser
Hitpa’el · הִתְפַּעֵל Racine אבן
Présent הוֹוֶה
m. sing. מִתְאַבֵּן mit'aben
f. sing. מִתְאַבֶּנֶת mit'abenet
m. plur. מִתְאַבְּנִים mit'abnim
f. plur. מִתְאַבְּנוֹת mit'abnot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הִתְאַבַּנְתִּי hit'abanti
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַבַּנְתְּ hit'abant
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַבַּנְתָּ hit'abanta
elle · הִיא הִתְאַבְּנָה hit'abna
il · הוּא הִתְאַבֵּן hit'aben
nous · אֲנַחְנוּ הִתְאַבַּנּוּ hit'abanu
vous (f.) · אַתֶּן הִתְאַבַּנְתֶּן hit'abanten
vous (m.) · אַתֶּם הִתְאַבַּנְתֶּם hit'abantem
elles · הֵן הִתְאַבְּנוּ hit'abnu
ils · הֵם הִתְאַבְּנוּ hit'abnu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶתְאַבֵּן et'aben
tu (f.) · אַתְּ תִּתְאַבְּנִי tit'abni
tu (m.) · אַתָּה תִּתְאַבֵּן tit'aben
elle · הִיא תִּתְאַבֵּן tit'aben
il · הוּא יִתְאַבֵּן yit'aben
nous · אֲנַחְנוּ נִתְאַבֵּן nit'aben
vous (f.) · אַתֶּן תִּתְאַבְּנוּ tit'abnu
vous (m.) · אַתֶּם תִּתְאַבְּנוּ tit'abnu
elles · הֵן יִתְאַבְּנוּ yit'abnu
ils · הֵם יִתְאַבְּנוּ yit'abnu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַבְּנִי hit'abni
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַבֵּן hit'aben
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִתְאַבְּנוּ hit'abnu
Même racine אבן
Conjuguer un autre verbe