Conjugaison du verbe
לְהִתְאַבֵּל lehit'abel
s'affliger, prendre le deuil (על)
Hitpa’el · הִתְפַּעֵל Racine אבל
Présent הוֹוֶה
m. sing. מִתְאַבֵּל mit'abel
f. sing. מִתְאַבֶּלֶת mit'abelet
m. plur. מִתְאַבְּלִים mit'ablim
f. plur. מִתְאַבְּלוֹת mit'ablot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הִתְאַבַּלְתִּי hit'abalti
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַבַּלְתְּ hit'abalt
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַבַּלְתָּ hit'abalta
elle · הִיא הִתְאַבְּלָה hit'abla
il · הוּא הִתְאַבֵּל hit'abel
nous · אֲנַחְנוּ הִתְאַבַּלְנוּ hit'abalnu
vous (f.) · אַתֶּן הִתְאַבַּלְתֶּן hit'abalten
vous (m.) · אַתֶּם הִתְאַבַּלְתֶּם hit'abaltem
elles · הֵן הִתְאַבְּלוּ hit'ablu
ils · הֵם הִתְאַבְּלוּ hit'ablu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶתְאַבֵּל et'abel
tu (f.) · אַתְּ תִּתְאַבְּלִי tit'abli
tu (m.) · אַתָּה תִּתְאַבֵּל tit'abel
elle · הִיא תִּתְאַבֵּל tit'abel
il · הוּא יִתְאַבֵּל yit'abel
nous · אֲנַחְנוּ נִתְאַבֵּל nit'abel
vous (f.) · אַתֶּן תִּתְאַבְּלוּ tit'ablu
vous (m.) · אַתֶּם תִּתְאַבְּלוּ tit'ablu
elles · הֵן יִתְאַבְּלוּ yit'ablu
ils · הֵם יִתְאַבְּלוּ yit'ablu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הִתְאַבְּלִי hit'abli
tu (m.) · אַתָּה הִתְאַבֵּל hit'abel
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִתְאַבְּלוּ hit'ablu
Même racine אבל
Conjuguer un autre verbe