Conjugaison du verbe
לְהִנָּתֵן lehinaten
être donné
Nif’al · נִפְעַל Racine נתן
Présent הוֹוֶה
m. sing. נִתָּן nitan
f. sing. נִתֶּנֶת nitenet
m. plur. נִתָּנִים nitanim
f. plur. נִתָּנוֹת nitanot
Passé עָבָר
je · אֲנִי נִתַּתִּי nitati
tu (f.) · אַתְּ נִתַּתְּ nitat
tu (m.) · אַתָּה נִתַּתָּ nitata
elle · הִיא נִתְּנָה nitna
il · הוּא נִתַּן nitan
nous · אֲנַחְנוּ נִתַּנּוּ nitanu
vous (f.) · אַתֶּן נִתַּתֶּן nitaten
vous (m.) · אַתֶּם נִתַּתֶּם nitatem
elles · הֵן נִתְּנוּ nitnu
ils · הֵם נִתְּנוּ nitnu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֶנָּתֵן enaten
tu (f.) · אַתְּ תִּנָּתְנִי tinatni
tu (m.) · אַתָּה תִּנָּתֵן tinaten
elle · הִיא תִּנָּתֵן tinaten
il · הוּא יִנָּתֵן yinaten
nous · אֲנַחְנוּ נִנָּתֵן ninaten
vous (f.) · אַתֶּן תִּנָּתְנוּ tinatnu
vous (m.) · אַתֶּם תִּנָּתְנוּ tinatnu
elles · הֵן יִנָּתְנוּ yinatnu
ils · הֵם יִנָּתְנוּ yinatnu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הִנָּתְנִי hinatni
tu (m.) · אַתָּה הִנָּתֵן hinaten
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הִנָּתְנוּ hinatnu
Même racine נתן
Conjuguer un autre verbe