Conjugaison du verbe
לְהָסִיט lehasit
bouger, dévier
Hif’il · הִפְעִיל Racine סוט
Présent הוֹוֶה
m. sing. מֵסִיט mesit
f. sing. מְסִיטָה mesita
m. plur. מְסִיטִים mesitim
f. plur. מְסִיטוֹת mesitot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הֵסַטְתִּי hesatti
tu (f.) · אַתְּ הֵסַטְתְּ hesatt
tu (m.) · אַתָּה הֵסַטְתָּ hesatta
elle · הִיא הֵסִיטָה hesita
il · הוּא הֵסִיט hesit
nous · אֲנַחְנוּ הֵסַטְנוּ hesatnu
vous (f.) · אַתֶּן הֵסַטְתֶּן hesatten
vous (m.) · אַתֶּם הֵסַטְתֶּם hesattem
elles · הֵן הֵסִיטוּ hesitu
ils · הֵם הֵסִיטוּ hesitu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אָסִיט asit
tu (f.) · אַתְּ תָּסִיטִי tasiti
tu (m.) · אַתָּה תָּסִיט tasit
elle · הִיא תָּסִיט tasit
il · הוּא יָסִיט yasit
nous · אֲנַחְנוּ נָסִיט nasit
vous (f.) · אַתֶּן תָּסִיטוּ tasitu
vous (m.) · אַתֶּם תָּסִיטוּ tasitu
elles · הֵן יָסִיטוּ yasitu
ils · הֵם יָסִיטוּ yasitu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הָסִיטִי hasiti
tu (m.) · אַתָּה הָסֵט haset
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הָסִיטוּ hasitu
Conjuguer un autre verbe