Conjugaison du verbe
לְהָפִיג lehafig
faire cesser, atténuer
Hif’il · הִפְעִיל Racine פוג
Présent הוֹוֶה
m. sing. מֵפִיג mefig
f. sing. מְפִיגָה mefiga
m. plur. מְפִיגִים mefigim
f. plur. מְפִיגוֹת mefigot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הֵפַגְתִּי hefagti
tu (f.) · אַתְּ הֵפַגְתְּ hefagt
tu (m.) · אַתָּה הֵפַגְתָּ hefagta
elle · הִיא הֵפִיגָה hefiga
il · הוּא הֵפִיג hefig
nous · אֲנַחְנוּ הֵפַגְנוּ hefagnu
vous (f.) · אַתֶּן הֵפַגְתֶּן hefagten
vous (m.) · אַתֶּם הֵפַגְתֶּם hefagtem
elles · הֵן הֵפִיגוּ hefigu
ils · הֵם הֵפִיגוּ hefigu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אָפִיג afig
tu (f.) · אַתְּ תָּפִיגִי tafigi
tu (m.) · אַתָּה תָּפִיג tafig
elle · הִיא תָּפִיג tafig
il · הוּא יָפִיג yafig
nous · אֲנַחְנוּ נָפִיג nafig
vous (f.) · אַתֶּן תָּפִיגוּ tafigu
vous (m.) · אַתֶּם תָּפִיגוּ tafigu
elles · הֵן יָפִיגוּ yafigu
ils · הֵם יָפִיגוּ yafigu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הָפִיגִי hafigi
tu (m.) · אַתָּה הָפֵג hafeg
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הָפִיגוּ hafigu
Même racine פוג
Conjuguer un autre verbe