Conjugaison du verbe
לְהָאֵט leha'et
ralentir
Hif’il · הִפְעִיל Racine אטט
Présent הוֹוֶה
m. sing. מֵאֵט me'et
f. sing. מְאִטָּה me'ita
m. plur. מְאִטִּים me'itim
f. plur. מְאִטּוֹת me'itot
Passé עָבָר
je · אֲנִי הֵאַטְתִּי he'atti
tu (f.) · אַתְּ הֵאַטְתְּ he'att
tu (m.) · אַתָּה הֵאַטְתָּ he'atta
elle · הִיא הֵאֵטָּה he'eta
il · הוּא הֵאֵט he'et
nous · אֲנַחְנוּ הֵאַטְנוּ he'atnu
vous (f.) · אַתֶּן הֵאַטְתֶּן he'atten
vous (m.) · אַתֶּם הֵאַטְתֶּם he'attem
elles · הֵן הֵאֵטּוּ he'etu
ils · הֵם הֵאֵטּוּ he'etu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אָאֵט a'et
tu (f.) · אַתְּ תָּאֵטִּי ta'eti
tu (m.) · אַתָּה תָּאֵט ta'et
elle · הִיא תָּאֵט ta'et
il · הוּא יָאֵט ya'et
nous · אֲנַחְנוּ נָאֵט na'et
vous (f.) · אַתֶּן תָּאֵטּוּ ta'etu
vous (m.) · אַתֶּם תָּאֵטּוּ ta'etu
elles · הֵן יָאֵטּוּ ya'etu
ils · הֵם יָאֵטּוּ ya'etu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ הָאֵטִּי ha'eti
tu (m.) · אַתָּה הָאֵט ha'et
vous · אַתֶּם / אַתֶּן הָאֵטּוּ ha'etu
Conjuguer un autre verbe