Conjugaison du verbe
לְאַתְגֵר le'atger
provoquer
Pi’el · פִּעֵל Racine אתגר
Présent הוֹוֶה
m. sing. מְאַתְגֵּר me'atger
f. sing. מְאַתְגֶּרֶת me'atgeret
m. plur. מְאַתְגְּרִים me'atgerim
f. plur. מְאַתְגְּרוֹת me'atgerot
Passé עָבָר
je · אֲנִי אִתְגַרְתִּי itgarti
tu (f.) · אַתְּ אִתְגַרְתְּ itgart
tu (m.) · אַתָּה אִתְגַרְתָּ itgarta
elle · הִיא אִתְגְרָה itgera
il · הוּא אִתְגֵר itger
nous · אֲנַחְנוּ אִתְגַרְנוּ itgarnu
vous (f.) · אַתֶּן אִתְגַרְתֶּן itgarten
vous (m.) · אַתֶּם אִתְגַרְתֶּם itgartem
elles · הֵן אִתְגְרוּ itgeru
ils · הֵם אִתְגְרוּ itgeru
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֲאַתְגֵר a'atger
tu (f.) · אַתְּ תְּאַתְגְרִי te'atgeri
tu (m.) · אַתָּה תְּאַתְגֵר te'atger
elle · הִיא תְּאַתְגֵר te'atger
il · הוּא יְאַתְגֵר ye'atger
nous · אֲנַחְנוּ נְאַתְגֵר ne'atger
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַתְגְרוּ te'atgeru
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַתְגְרוּ te'atgeru
elles · הֵן יְאַתְגְרוּ ye'atgeru
ils · הֵם יְאַתְגְרוּ ye'atgeru
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ אַתְגְרִי atgeri
tu (m.) · אַתָּה אַתְגֵר atger
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַתְגְרוּ atgeru
Conjuguer un autre verbe