Conjugaison du verbe
לְאַמֵּת le'amet
vérifier, confirmer
Pi’el · פִּעֵל Racine אמת
Présent הוֹוֶה
m. sing. מְאַמֵּת me'amet
f. sing. מְאַמֶּתֶת me'ametet
m. plur. מְאַמְּתִים me'ametim
f. plur. מְאַמְּתוֹת me'ametot
Passé עָבָר
je · אֲנִי אִמַּתִּי imati
tu (f.) · אַתְּ אִמַּתְּ imat
tu (m.) · אַתָּה אִמַּתָּ imata
elle · הִיא אִמְּתָה imeta
il · הוּא אִמֵּת imet
nous · אֲנַחְנוּ אִמַּתְנוּ imatnu
vous (f.) · אַתֶּן אִמַּתֶּן imaten
vous (m.) · אַתֶּם אִמַּתֶּם imatem
elles · הֵן אִמְּתוּ imetu
ils · הֵם אִמְּתוּ imetu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֲאַמֵּת a'amet
tu (f.) · אַתְּ תְּאַמְּתִי te'ameti
tu (m.) · אַתָּה תְּאַמֵּת te'amet
elle · הִיא תְּאַמֵּת te'amet
il · הוּא יְאַמֵּת ye'amet
nous · אֲנַחְנוּ נְאַמֵּת ne'amet
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַמְּתוּ te'ametu
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַמְּתוּ te'ametu
elles · הֵן יְאַמְּתוּ ye'ametu
ils · הֵם יְאַמְּתוּ ye'ametu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ אַמְּתִי ameti
tu (m.) · אַתָּה אַמֵּת amet
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַמְּתוּ ametu
Même racine אמת
Conjuguer un autre verbe