Conjugaison du verbe
לְאַלֵּץ le'aletz
obliger, contraindre
Pi’el · פִּעֵל Racine אלץ
Présent הוֹוֶה
m. sing. מְאַלֵּץ me'aletz
f. sing. מְאַלֶּצֶת me'aletzet
m. plur. מְאַלְּצִים me'aletzim
f. plur. מְאַלְּצוֹת me'aletzot
Passé עָבָר
je · אֲנִי אִלַּצְתִּי ilatzti
tu (f.) · אַתְּ אִלַּצְתְּ ilatzt
tu (m.) · אַתָּה אִלַּצְתָּ ilatzta
elle · הִיא אִלְּצָה iletza
il · הוּא אִלֵּץ iletz
nous · אֲנַחְנוּ אִלַּצְנוּ ilatznu
vous (f.) · אַתֶּן אִלַּצְתֶּן ilatzten
vous (m.) · אַתֶּם אִלַּצְתֶּם ilatztem
elles · הֵן אִלְּצוּ iletzu
ils · הֵם אִלְּצוּ iletzu
Futur עָתִיד
je · אֲנִי אֲאַלֵּץ a'aletz
tu (f.) · אַתְּ תְּאַלְּצִי te'aletzi
tu (m.) · אַתָּה תְּאַלֵּץ te'aletz
elle · הִיא תְּאַלֵּץ te'aletz
il · הוּא יְאַלֵּץ ye'aletz
nous · אֲנַחְנוּ נְאַלֵּץ ne'aletz
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַלְּצוּ te'aletzu
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַלְּצוּ te'aletzu
elles · הֵן יְאַלְּצוּ ye'aletzu
ils · הֵם יְאַלְּצוּ ye'aletzu
Impératif צִוּוּי
tu (f.) · אַתְּ אַלְּצִי aletzi
tu (m.) · אַתָּה אַלֵּץ aletz
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַלְּצוּ aletzu
Même racine אלץ
Conjuguer un autre verbe