Conjugaison du verbe

לְאַפְשֵׁר le'afsher

permettre  (ל)

Pi’el · פִּעֵל Racine אפשר

Présent הוֹוֶה

m. sing. מְאַפְשֵׁר me'afsher
f. sing. מְאַפְשֶׁרֶת me'afsheret
m. plur. מְאַפְשְׁרִים me'afsherim
f. plur. מְאַפְשְׁרוֹת me'afsherot

Passé עָבָר

je · אֲנִי אִפְשַׁרְתִּי ifsharti
tu (f.) · אַתְּ אִפְשַׁרְתְּ ifshart
tu (m.) · אַתָּה אִפְשַׁרְתָּ ifsharta
elle · הִיא אִפְשְׁרָה ifshera
il · הוּא אִפְשֵׁר ifsher
nous · אֲנַחְנוּ אִפְשַׁרְנוּ ifsharnu
vous (f.) · אַתֶּן אִפְשַׁרְתֶּן ifsharten
vous (m.) · אַתֶּם אִפְשַׁרְתֶּם ifshartem
elles · הֵן אִפְשְׁרוּ ifsheru
ils · הֵם אִפְשְׁרוּ ifsheru

Futur עָתִיד

je · אֲנִי אֲאַפְשֵׁר a'afsher
tu (f.) · אַתְּ תְּאַפְשְׁרִי te'afsheri
tu (m.) · אַתָּה תְּאַפְשֵׁר te'afsher
elle · הִיא תְּאַפְשֵׁר te'afsher
il · הוּא יְאַפְשֵׁר ye'afsher
nous · אֲנַחְנוּ נְאַפְשֵׁר ne'afsher
vous (f.) · אַתֶּן תְּאַפְשְׁרוּ te'afsheru
vous (m.) · אַתֶּם תְּאַפְשְׁרוּ te'afsheru
elles · הֵן יְאַפְשְׁרוּ ye'afsheru
ils · הֵם יְאַפְשְׁרוּ ye'afsheru

Impératif צִוּוּי

tu (f.) · אַתְּ אַפְשְׁרִי afsheri
tu (m.) · אַתָּה אַפְשֵׁר afsher
vous · אַתֶּם / אַתֶּן אַפְשְׁרוּ afsheru

Même racine אפשר

Conjuguer un autre verbe